=$

|

w najnowszym numerze “new scientist" pojawił się interesujący artykulik.

zaczyna się on od podania dwóch prostych faktów:

1. w krajach takich jak usa czy australia, już ponad 2/3 ludzi ma nadwagę lub gorzej
2. na świecie jest więcej osób otyłych niż cierpiących głód!

biorąc pod uwagę skalę problemu (a także jego wagę 😉 trzeba poszukać skuteczniejszych metod walki. nauczanie czy pokazywanie, że to niezdrowe jak widać nie działa.

pojawił się pomysł by, tak jak w przypadku tytoniu czy alkoholu, obciążyć głównych “winowajców" dodatkowymi kosztami. koszty te byłyby dodane do ceny najbardziej grubaso-gennych produktów – słodzonych napojów gazowanych czy hamburgerów. czy też (w przypadku chin) wysokokaloryczny i powszechnie spożywany olej z soi.

muszę przyznać, że pomysł mi się podoba. sam zostałbym nim “dotknięty", ale może faktycznie podniesienie cen tuczących rzeczy jest skuteczne? jak nie będzie mnie stać na kupienie 2l coli codziennie, to jej nie kupię. a jak nie kupię, to nie wypiję.

oczywiście ćwiczenia, czy samo ograniczanie jedzenie jest słuszniejesze, ale nie każdy ma siłę by to zrobić.

każdy z nas robi czasem coś głupiego. i styka się z tym, że inni robią coś takiego (nie, nie mówię teraz o politykach!).

komentarz “ale kretyn", czy “jak można zrobić coś tak głupiego" pojawia się niestety dosyć często.

w 1987 roku (niestety, trafiłem na to dopiero teraz) profesor carlo cipolla, wykładający ekonomię na uniwersytecie w berkley, napisał pracę o głupocie.

wypisał 5 głównych praw głupoty oraz opisał przykłady i zastosowania tychże praw.

interesująca lektura. polecam przejrzeć choćby w celu podbudowania własnej wartości. jako zachęta, pięć praw przetłumaczonych (przetłumoczonych) przeze mnie na polski:

1. zawsze i nieuniknienie wszyscy niedoceniają liczby osób głupich w otoczeniu.
2. prawdopodobieństwo, że dana osoba jest głupia jest całkowicie niezależne od jakichkolwiek innych cech tej osoby.
3. osoba głupia, jest to osoba która powoduje straty u innej osoby lub grupy ludzi, samemu nie odnosząc żadnej korzyści, lub wręcz także ponosząc stratę
4. nie-głupi nigdy nie doceniają niszczycielskiego potencjału głupich. w szczególności osoby nie-głupie zawsze zapominają, że jakakolwiek współpraca, kontakt z głupimi, zawsze, niezależnie od okoliczności jest kosztowną pomyłką.
5. osoba głupia jest najniebezpieczniejszym typem osoby. (wniosek: osoba głupia jest bardziej niebezpieczna niż bandyta).

dominikana? bali? mauritius? eee. wszystko było.

chcesz przeżyć coś naprawdę niesamowitego – firma incredible adventures czeka.

w ofercie sporo. ciekawe – wszystko.

relatywnie najprościej wygląda nurkowanie z rekinami białymi (te największe, zwane ludojadami 🙂 i jazda rajdowymi samochodami (corvette czy jakieś wrc'owe cuda). oczywiście wszystko z treningiem, zakwaterowaniem no i samą “główną atrakcją".

później pojawiają się opcje ciekawsze – odgrywanie na żywo akcji typu “płaszcz i szpada" (czy raczej giwera), czy skoki typu halo (high altitude, low open) – skos ze spadochronem z wysokości > 9 kilometrów, gdzie temperatura powietrza jest około 25-35 poniżej 0!. skoki są w duecie.

na koniec:

• lot migiem 25 na “krawędź kosmosu" – 25 kilometrów nad ziemią, gdzie niebo jest już czarne nawet w dzień!
• przelot boeingiem 727 w warunkach braku grawitacji
• przelot migiem 29 – jednym z najbardziej zaawansowanych samolotów wojskowych na świecie

a to co wymieniłem to jedynie mała część ich oferty.

jedno trzeba przyznać – te przygody nie są tanie. ale … pieniądze to nie wszystko. a fun z lecenia migiem 25 na wysokości 25 kilometrów nad ziemią jest pewnie “nieziemski".

abc news ma właśnie spory artykuł o facecie nazwiskiem farray gray.

jego historia wydała mi się mocno interesująca.

w wieku 6 lat zaczął zarabiać, gdyż uznał, że musi pomóc matce która ciężko pracowała aby ich utrzymać. zaczynał od sprzedawania sąsiadom pomalowanych kamieni.

w wieku 8 lat założył klub “biznesowy" dla dzieciaków. zdobył finansowanie (łącznie około $15000!), miejsce, czas, sprzęt.

w wieku 12 lat przemawiał na spotkaniach zarabiając tysiące dolarów.

w wieku 14 lat stał sie milionerem – m.in. dzięki założonej (wcześniej) przez niego firmie produkującej syropy.

teraz ma 21 lat. nie mówi ile ma pieniędzy, ale jak stwierdził: “żaden z garniturów w jego szafie nie kosztował mniej niż $1000".

i nadal pracuje. występuje na spotkaniach motywacyjnych, inwestuje w nieruchomości, występuje w telewizji.

ostatnio dowiedział się, że jego siostra jest chora na białaczkę. z tej “okazji" dowiedział się, że jedynie 3% wpisów w krajowej bazie dawców szpiku kostnego w stanach jest od ludzi nie-białych. więc uczestniczy w kampanii mającej zachęcać kolorowych (to nie ma być obraźliwe) do poddawania się testom na “kompatybilność" i zapisywania się w bazie. dla siostry. ale też dla wszystkich innych którzy kiedykolwiek zachorują na chorobę tego typu.

dla ludzi którzy chcieliby pójść w jego ślady, facet ma tylko jedną radę: zadaj sobie i odpowiedz na te 3 pytania:

1. co przychodzi mi łatwo, ale jest trudne dla innych?
2. co byłbyś gotów robić (pracować nad) przez lata, nawet gdybyś nie dostawał za to pieniędzy?
3. jak możesz pomagać innych i zwrócić dług jaki zaciągnąłeś gdy inni pomogli tobie?

ostatnio na jednym z interesujących technicznych blogów pojawił się ciekawy wpis.
zawiera on listę 50 najczęściej zadawanych pytań. zadawanych podczas rozmów kwalifikacyjnych. wpis ten zgrał mi się w czasie z tym o czym pisałem niedawno – wskazówkach guya kawasakiego nt. pisania cv.
co ciekawe – cv kobiety od dzisiejszego bloga (nazywa się bhuvana muruganandam (albo sundaramoorthy, jak pisze elf), nie ma szans bym to napisał nie przepisując z czegoś, więc nazywam ją po prostu kobiętą) – ma 14 stron!
tym niemniej, lista pytań i tego jak się na nie przygotować jest dosyć interesująca dla każdej osoby. no chyba, że uważasz, że nigdy więcej nie będziesz brał udziału w rozmowie kwalifikacyjnej 🙂